Wat een feestweek was het afgelopen week zeg… we zijn lichtelijk aan het afkicken van de tompoucen. Nu is het afwachten tot er weer tompoucen in huis gehaald kunnen worden, dat zal waarschijnlijk met onze DNT nummer 17 worden, of misschien wel als m'n diploma arriveert (maar tot nu toe zijn ze niet heel vlot in China dus voorlopig verwacht ik die nog niet op de mat haha).
Naast de tompoucen en feestelijkheden was het ook wel een weekje waarin we veel aan smurfie hebben gedacht. Het was voor ons allebei toch weer een verjaardag zonder ons smurfie, in plaats daarvan is er wel een steeds groter wordend verlangen. Zou aankomend levensjaar een smurfachtig jaar worden? Zullen we te weten komen wie smurfie is? Mogen we smurfie misschien wel in onze armen sluiten? We hopen het zo…
Onze procedure kruipt inmiddels gestaag richting de 6 jaar. We zijn alweer bijna 6 jaar op avontuur, op weg naar ons oh zo gewenste smurfie.
In gedachten is de telefoon natuurlijk al lang gegaan, hebben we al duizenden keren op Schiphol gestaan, is het huis al tig keer opnieuw ingericht met boxen / kinderstoelen / speelgoedmanden etc, hebben we de route naar de kinderafdeling van de IKEA al lang en breed uitgestippeld, zijn we al vele zonnige zondagen over de dijk wezen fietsen met smurfie voorop mijn toekomstige mammafiets, rijden we overal naar toe in onze veuls te grote oerdegelijke familiewagen, hebben we al menig avondritueel achter de rug bestaande uit ravotten, boekje lezen en een dikke knuffel en ook hebben we met zijn tweetjes al heel wat keren 's avonds laat verliefd naar ons slapend smurfie staan kijken.
Ja in gedachten zijn we er al zxf3 klaar voor… nu maar hopen dat we gauw wakker mogen worden en dat onze grootste droom werkelijkheid wordt!